Welkom

Welkom op de blog van Indira. Hier vertel ik regelmatig wat mij bezighoudt in de danswereld. Ik heb mijn eigen dansschool ID Dance, geef regelmatig workshops, doceer dans aan de Hogeschool Arnhem Nijmegen, coördineer de Dansplus-klas bij de Stedelijke Scholengemeenschap Nijmegen en ben examinator dans bij het ROC Leijgraaf. Daarnaast ben ik al jaren gelukkig getrouwd en moeder van drie bloedjes van kinderen.

woensdag 29 november 2017

Spreken is zilver...

Spreken is zilver, zwijgen is goud. Grappige titel, helemaal voor de mensen die mij kennen . Ik hou van praten, dat moge duidelijk zijn. Niet alleen heb ik er mijn stembanden mee gesloopt, waarschijnlijk heb ik met mijn praten ook veel bereikt maar vooral veel geleerd.

Vanaf dat ik kon praten, doe ik het ook. Stilte is me niet vreemd maar ik praat gewoon graag. Het perfecte beroep voor praatgrage mensen is natuurlijk docent. Heerlijk doceren, de hele dag kleppen en vertellen. Niet alleen kennis delen maar ook ervaringen en gemaakte fouten. En dat gaat bij mij ook regelmatig samen met praten.

Ik praat tegen iedereen
Tien jaar geleden stopte mijn stem er mee. Na veel onderzoeken was de conclusie simpelweg; teveel gebruikt en mijn zwakke plek. Zoals andere mensen weleens last van hun rug of nek krijgen, kreeg ik last van mijn stembanden. Na meerdere artsen, goede logopedistes en kundige spraakdeskundigen kwam ik bij Corrie . Mijn redder. Niet alleen gaf ze mij fysieke tips, ook was ze kritisch op mijn manier van leven. Waarom was het toch dat ik altijd tegen iedereen moest praten? Nadat ze me dat vroeg, ging ik er eens op letten. En inderdaad… ik praat met en tegen iedereen.

Blijft niet hangen
Niet altijd een handige eigenschap. Ik geloof namelijk ook in ‘zeggen wat op je hart hebt’. Voor mij fijn en handig. Ik heb zelden iets wat blijft hangen of aan me vreet. Ik heb het dan allang tegen de hele wereld verteld, dat helpt. Zo praat ik graag meteen probleem of conflicten uit en vind ik kritiek en tips niets aan, maar dwing mezelf er wel naar te vragen. 

Groepje groupies
Al vroeg kwam ik erachter dat praten me ook in allerlei vervelend situaties kon brengen. Toen ik op de middelbare school een mega crush had op de hunk van de school (en met mij nog 357 meiden), deed ik daar niet geheimzinnig over. Dus toen ik eens aan kwam lopen een een groepje groupies om hem heen stond te lachen en te wijzen naar me, besloot ik het heft in eigen handen te nemen. Ik liep op hem af (14 jaar, op zich stoer) en zei; nou ik kan het je beter zelf vertellen; ik vind je leuk. Hij keek verrast en zei, goh dat is leuk, dat wist ik niet. Het gesprek daarvoor ging geheel ergens anders over, maar toch fijn dat ik mezelf weer even goed voor aap zette. Uiteraard werd het niets .

Mijn vriendinnen leren me dat niet iedereen makkelijk praat en dat ook niet iedereen het fijn vindt als je zo makkelijk en veel praat. Ik kan er nog wel eens vanuit gaan, dat als je niets hoort, er ook wel niets is. Maar dat is helaas in de grotemensenwereld niet zo.

Praten is fijn
En dan komen we bij een ander hekel punt. Altijd maar alles willen zeggen. Want, lieve ouders/verzorgers van onze kleine grote en lieve artiesten, wat is het toch moeilijk hé! Uit ervaring weet ik dat praten fijn is, laten weten wat je vindt ook, maar ik merk in mijn werk dat het soms geen grenzen heeft.

Ongeluk
Ouder zijn vind ik een van de moeilijkste dingen die er is. Zoveel liefde hebben en voelen voor je kinderen en ze soms zo niet snappen, laat je soms gekke keuzes maken. Ik bemoei me met alles en zeg soms teveel dan goed voor ze is. Ik wil natuurlijk het beste voor ze, maar ik weet dat soms het beste is, om ze het zelf te laten uitzoeken. Maar hoe moeilijk is dat als je misschien wel problemen of ongeluk voorziet. 

We werken vanuit ons hart
Zo voelen de ouders/verzorgers van onze dansers zich ook vast regelmatig. En dat verklaart vast waarom iedereen zo mondig is. Ik heb de eerste 10 weken van dit seizoen meer gesprekken gevoerd over groepjes, dansjes, tijden, dagen, muziekjes of wisselingen dan de eerste 10 jaar. Soms word ik met mijn neus op de feiten gedrukt; praten is fijn, maar geeft soms een vervelend gevoel. Ik voel soms dat ik mijn werk niet kan doen op de manier zoals ik zou willen. Ons team werkt vanuit het hart, zo behandelen we ook de dansers en proberen we de ouders/verzorgers ook de aandacht te geven die ze verdienen. Maar de prioriteit ligt bij de dansers. Praten over of ze wel bij de juiste groep zitten omdat ze de leeftijd hebben van een ‘volgende groepje’, of ze wel echt alle aandacht krijgen, kan ons zomaar het gevoel geven dat we ons werk niet doen. Of misschien niet goed genoeg. 

Leerschool
Misschien de tendens van deze tijd, praten omdat je het toch beter weet, voelt of denkt. Een grote leerschool voor mezelf. Ik weet nog zoveel niet, maar probeer alles vanuit mijn hart te doen. Wellicht soms door teveel te zeggen en net iets te kort na te denken (lees: niet) voor ik mijn mond open doe. 

IPijnboompit
k vergelijk het gekscherend weleens met mezelf; tegen de bakker zeggen dat het brood van de week beter gemaakt kan worden met pijnboompitten dan met zaden. Ik zal hem toch echt zijn werk moeten laten doen. Hij heeft ervoor geleerd en er de nodige ervaring in. En daarbij, als ik zijn brood niet lekker vind, is er nog zoveel andere keuze waar ik lekker brood kan halen.

Rustig
Mijn kinderen hebben het praatgrage ‘helaas’ van mij. Tenminste tweederde van hen. Zoonlief is al verbaal gevorderd vanaf hij 3 is en de jongste praat zoveel dat ons avondeten gemiddeld 45 minuten langer duurt omdat haar bord maar vol blijft. Gelukkig is manlief rustig en lijkt onze middelste dochter op papa. Dat zorgt voor wat rust in huis. Tenminste als mama haar mond houdt.

Want net als al die ouders die het beste voor hun kind willen en echt wel weten dat wij dat bieden, wil ik ook altijd toch even zeker weten dat mijn zoon het wel goed doet, dochterlief het echt wel snapt of wil ik ze heel graag de tip van de dag geven.

Heerlijk en nuttig
Hopelijk voelen zij later (als ze nog groter zijn) dat het allemaal uit liefde is. En ik ben reuze trots dat ze hun gevoelens kunnen en willen delen met ons. Praten is een gegeven hier in huis, in mijn werk, in mijn vrije tijd en zelfs als ik alleen ben. Praten is heerlijk, nuttig en brengt zoveel moois met zich mee. 


Maar laten we al die woorden, letters en zinnen vooral gebruiken om lief tegen elkaar te zijn, elkaar complimenten te geven of… die enkele tip van de dag .

Geen opmerkingen:

Een reactie posten