Welkom

Welkom op de blog van Indira. Hier vertel ik regelmatig wat mij bezighoudt in de danswereld. Ik heb mijn eigen dansschool ID Dance, geef regelmatig workshops, doceer dans aan de Hogeschool Arnhem Nijmegen, coördineer de Dansplus-klas bij de Stedelijke Scholengemeenschap Nijmegen en ben examinator dans bij het ROC Leijgraaf. Daarnaast ben ik al jaren gelukkig getrouwd en moeder van drie bloedjes van kinderen.

dinsdag 21 mei 2019

Eindig

Het hoge woord is eruit. Onze juf Carmen gaat (ook) weg. Ze gaat haar (volgende) droom achterna en begint een literair café in Arnhem. Super stoer van haar, maar wat ontzettend balen voor ons.

Juf Carmen was onze eerste ‘technische’ docente vanuit ArtEZ. Toen ik begon, waren mijn zusje en ik de enige docenten. Beiden met een gedegen onderwijs diploma en danservaring maar geen klassiek brevet. Tijdens mijn zwangerschap van Jade (inmiddels 11 jaar) ging de vervangster door haar rug. Zij wist wel een goede derdejaars die haar - en dus mijn - lessen wel kon vervangen.

Nieuwe ervaring
Zo ontmoette wij Carmen. Jong, gedreven, bijdehand en te slim voor deze wereld. Carmen zat in een klas van maar 7 dansers die uiteindelijk hun diploma haalde. Het was mijn eerste keer als stagebegeleidster bij ArtEZ. Een hele nieuwe ervaring naast alle stagiaires die ik in mijn onderwijstijd gehad had. Deze bleef maar vragen stellen en achtergronden uitzoeken. Doodvermoeiend, maar zo leerzaam.

Open mond
Het was een begin van veel ‘eersten’ met juf Carmen. Onze eerste techniek les in de school, onze eerste docentendans, onze eerste deelname aan CU Dance!, onze eerste keer optreden bij ArtEZ en mijn eerste blog in de aanloop naar dat optreden. Carmen studeerde af en tijdens haar jazz examen mocht ik kijken. Geweldig om te zien. Ik zat vlak naast de docente die haar moest beoordelen die tevens mijn juf al 20 jaar is. Carmen was/is ook de eerste studente en waarschijnlijk de enige die vragen durfde te stellen tijdens haar praktijkexamen. Met open mond keek ik naar haar. Zo jong, zo krachtig, zo wijs met een sprongkracht waar je eng van wordt. Geweldig hoe de docente dan ook heel droog opmerkte: “Dat je kunt springen en draaien weten we, maar ik wil ook graag de rest zien.” Carmen was (is ) jong en deed wat ze kon, maar vooral wat ze wilde.

Carmen bindt en daagt uit
Als teamlid is Carmen altijd uniek. Ze weet wat ze wil, maar geeft ook alle ruimte aan ons om daar ook weer wat van te vinden. Ze weet met haar unieke (mooi omschreven) muziekkeuze altijd een verrassende draai te geven aan de choreo. Meiden die ooit bij Carmen zijn begonnen, hebben redelijk wat moeite gehad bij de overstap naar een andere docent. Carmen bindt, ze daagt je uit, maar heeft ook de prachtige eigenschap om je tijdens deze uitdaging jezelf te laten zijn en zien. Carmen is voor veel dansers de grondlegger van een drang en wens naar klassiek of modern.

Reetgedrag
Nooit was er enig conflict. Ze kwam, bleef en overwon. Als losbandige studente kreeg ze verkering, verkende ze de wereld en kreeg haar mooie zoon Boy. Ook een van onze ‘eersten’. Een ID docente die zwanger was. Geweldig mooi en stoer. Wij genoten van haar dikke buik en groeiende bips want ondanks haar (v)reetgedrag bleef haar lijf altijd in dezelfde prachtige proportie.
(zou frustratie te lezen zijn op papier?) 

Koortje
Smeerde zusje en ik haar een witte dansbroek aan tijdens de eerste docenten dans, zodat we een beetje leuk uit de verf kwamen met onze zwarte broeken, sprong Carmen weer zo hoog en lang dat we zelfs met de mooiste outfit of pas slechts een achtergrondkoortje waren. 

We schrokken
Carmen was ook onze eerste docente die kwam onderhandelen over haar salaris. Geweldig, zeker, stoer en duidelijk zat ze tegenover ons met de mededeling dat ze zo niet rond kon komen. Wij schrokken, bespraken en besloten. Een eerste les voor ons, om goed na te denken over wat we kunnen, willen en voelen maar ook vooral willen uitstralen. Carmen kwijtraken was geen optie, maar uiteraard zijn er overal grenzen. Gelukkig bleef Carmen, nog jaren!

Dikke boeken
Na haar studie ging ze verder studeren. Wij noemen het lachend op de gangen; docente dode talen. Maar Latijn en Grieks studeren terwijl je gewoon werkt, is razend knap. Meerdere malen zat ze ook met dikke boeken in ons kantoor met een taal die voor velen van ons als ‘Chinees’ omschreven werd. Leuk detail overigens want na deze dode talen bedacht juf ook nog maar Chinees te gaan leren. Wat moet je anders met je spaarzame vrije tijd!?

Zucht
Carmen heeft echt haar steen bijgedragen bij ID. We praten over een Carmen ‘pose’, We zijn ‘Carmen’ niet, refererend aan de minuten die ze in de lucht kan hangen als ze springt. En ook tijdens de docententrainingen kijken we elkaar verzuchtend aan als ze weer eens 80 pirouettes draait terwijl wij ons vastgrijpen of dol zijn na drie. 

Zestienjarige puber
Carmen is deel van ons gezin, ze heeft Jade ziet groeien van ieniemienie baby naar vrolijke danseres. Tess van jonge vierjarige een mooi zestienjarige puber zien worden. Daarnaast heeft ze onze zoon leren kennen toen hij acht jaar was. Inmiddels is Kai twintig en zijn Carmen en Kai perfect aan elkaar gewaagd en daagt ze onze inmiddels volwassen zoon nog steeds uit op alle fronten. 

Swingen
Gelukkig heeft ze ook haar ‘flaws’. Ze is een rommelsjees en eet alles op wat er in de school ligt. De paashazen, chocoladeletters voor zoon Boy redden Arnhem nooit en als je iets laat liggen wat je misschien een volgende dag wil opeten, mag je hopen dat juf Carmen niet in de buurt is. Juf Carmen zien swingen is een genot. Loslaten is niet haar aard, weten, uitvogelen en beter doen is meer haar motto. Bij Funky werkt dit niet altijd en dat geeft ons ‘gewone’ stervelingen weer hoop.

Materialistisch
Carmen is duidelijk, bedachtzaam, intelligent, reëel en ontzettend lief. Ze is een duidelijke juf en weet heel goed wat ze wil en wat en laat dit de dansers weten op een fijne manier. Carmen is een van de weinige waar onze ID mannen bijna altijd naar luisteren en is ook een van de weinigen die net een van de mannen is op de feestvloer. Materialisme is haar vreemd en je medemens helpen een van haar levensgoals.

Tranen in mijn ogen
Waarom laten we haar gaan? Geen idee, ik zal moeten. Ik zat afgelopen maandag naar haar te kijken. Ik heb haar zien groeien van feestneus naar jonge moeder naar volwassen vrouw die goed weet wat ze wil en haar doel bereikt door haar enthousiasme en goed nadenken. Met tranen in mijn ogen en een gat in mijn hart reed ik dan ook naar huis. Wat een vreselijk gemis voor de school, voor de dansers, voor ons team, voor mij.

Maar zoals een mooi gezegde luidt; als je van iets of iemand houdt, laat het los. Dan komt het vanzelf bij je terug. Onze liefde voor haar is zo groot dat haar geluk voor alles gaat.


En ‘as if’ juf Carmen zich ook maar door iemand laat tegenhouden…