Welkom

Welkom op de blog van Indira. Hier vertel ik regelmatig wat mij bezighoudt in de danswereld. Ik heb mijn eigen dansschool ID Dance, geef regelmatig workshops, doceer dans aan de Hogeschool Arnhem Nijmegen, coördineer de Dansplus-klas bij de Stedelijke Scholengemeenschap Nijmegen en ben examinator dans bij het ROC Leijgraaf. Daarnaast ben ik al jaren gelukkig getrouwd en moeder van drie bloedjes van kinderen.

woensdag 29 september 2010

Dansdrukte

Het seizoen is volop aan de gang, terwijl sommige dansscholen hun open dagen hebben, starten wij op 1, 2 en 3 oktober de Dansweek Gelderland met een open lessen in onze school. Naast de open dagen, danst onze dansgroep ook in cafe Dudok op donderdagavond. Voor dit stuk moest al maanden geleden een naam komen… we performen met solo’s, duetten en kleine viertallen. Ik begon er heel fanatiek aan in de vakantie met enkele trouwe dansers. Het verliep prima, dus het kabbelde wat aan. Het seizoen startte met optredens waarbij andere stukken gedanst moesten worden, dus ook daar eerst de energie in. Maar nu begon de tijd wel te dringen. Mijn stuk heet togetherless; ik zag het destijds voor me, samen maar toch apart. Cultureel maar dansbaar en ook nog leuk. Maar naarmate de tijd voorbij vloog, leek de naam groter dan het idee. 

Mooie lange benen
Afgelopen vrijdag moest ik toch echt de definitieve versie gaan bepalen, wie doet wat en welke muziek gaan we uiteindelijk gebruiken. Nu zijn mijn lieve danseressen in hun hoofd net zo flexibel als hun mooie lange benen, maar zelfs zij willen toch wel twee trainingen voordat het zover is, weten waar ze aan toe zijn. Zo zat ik vrijdagmorgen al vroeg met de doppen in mijn oren. Geen muziek leuk en mooi genoeg en geen opstelling die paste. Tel daarbij mijn emotionele verantwoording naar de meiden op en het lijkt gedoemd om te mislukken.
Youtube brengt me nog wel eens op leuke ideeën. Waarom een leuke opstelling bedenken die al gemaakt is voor je , maar dat werd ‘m ook niet.

Uiteindelijk ging ik maar alleen naar de zaal waar ik een uurtje rondhuppelde, muziek zapte tot ik uiteindelijk een nummer liet staan waarvan het vervolg er precies achteraan paste. Die Whitney; nagedacht over de volgorde, met dank!
Togetherless
Uren later, legde ik mijn plan voor aan de meiden; 11 paar grote ogen keken me aan, ze snapten er helemaal niets van. Ik tekende wat, schreef wat namen, liet ze het over en over doen tot ik het helemaal zag en zij het voelde. Hulde aan mijn meiden, togetherless is geboren. Nu nog even oefenen maar dan zijn we, (lees: ze)  er helemaal klaar voor!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten