De verrassing

Tijdens een gezellige sauna date (Roel 110 graden, ik badder wat rond) kwam de voorstelling ter sprake. Mijn conclusie was dat we een keuze moesten maken; show over anderhalf jaar of over twee-en-half jaar. December gaan we niet meer doen, want druk, duur, onhandig en eenmalig geweldig. Dus terug naar juni, maar welke juni? Volgend jaar of in 2014?

Top Team

De vraag aan Roel werd verrassend beantwoord; volgend jaar natuurlijk! Ik was redelijk perplex. Een van de redenen dat we daar zaten was namelijk een verrassing van mij aan hem. Tijd samen! Zonder kids, zonder dansschool en (bijna) zonder werk. Maar Roel heeft de laatste voorstelling als geweldig ervaren. Zijn beweegredenen om het volgend jaar te doen: ons top-team blijft dan zeker nog een jaar compleet, wij weten inmiddels hoe het gaat in en om de Schouwburg en ook onze kids worden ouder en zitten ook op school!

Uitgerust

Beduusd sloeg ik het volgende rondje in de sauna over om meteen als een gek schema’s te maken, thema’s te bedenken en gewoon te glunderen. Vreemd hoe je net na een show er echt helemaal klaar mee kan zijn, en je dan zo kan verheugen zodra je weer uitgerust bent.

Schattig

Maar hoe dan verder, Adriënne heeft weinig overredingskracht nodig, noem de ‘V’ van voorstelling en ze juicht al! De docenten waren verrast, maar kozen meteen voor de anderhalf jaar optie. Over thema’s werd natuurlijk druk gespeculeerd. Enchanted bleek een gouden greep om de stoere boys met de schattige dames te combineren. Waar vinden we dat nog eens?

Aan de thee

De werkgroep verraste ik op een zondagmorgen in een speeltuin, 13 kids aan het spelen en 5 mama’s aan de thee. Na een bedenkelijke frons kreeg het enthousiasme de overhand. De frons was overigens een bezorgdheidje richting mij dus dat voelde natuurlijk heel warm.

Spannend jaar

De dansers wilde we op een originele manier laten weten hoe spannend het aankomende jaar wordt. Een filmpje; via social media leek ons origineel en… breed bereikbaar. De leerlingen gingen er vol in mee, stelde geen vragen en namen keurig het woordje op wat we voor hen bedacht hadden. Zelfs de groep die het woordje Voorstelling moest doen, keek even bedenkelijk maar geloofde ons verhaaltje over een vaderdag-les-quiz!

Take 234

Het mixen van de filmpjes koste even wat moeite omdat we dit nog nooit gedaan hebben, maar wat hebben we een plezier gehad! De bloopers van de Boys en take 234 van mijn stukje komen vast nog een keertje langs.

Spektakel

Maar het hoge woord is eruit! De reacties zijn super! De eerste vergadering is geweest en het thema is bepaald. Wij gaan er weer voor, nog nagenietend van de show van een half jaar geleden, nemen wij de uitdaging aan om er weer zo’n spektakel van te maken.

Dus… doe je mee?

Voetbal... versus dans!

Een gewaagde blog, die ik schrijf terwijl Nederland tegen Duitsland voetbalt. Een tijdstip dat ik mijn mond moet houden en dus de perfecte tijd om een blog te schrijven.

Het staat overigens 0-1 en we zitten in de 29e minuut.

Achterin klagen

Mijn vriendin Adriënne en ik hebben veel gemeen. Ze is mijn soulmate op het gebied van uitdagingen, voorstellingen en onze rots in de branding bij ID Dance. We kennen elkaar hilarisch genoeg van het sporten. Ik viel in en zij stond te klagen achter in de les.  Er is niet heel veel veranderd, nog steeds staat ze trouw in de sportles, redelijk achterin en klaagt net zo hard als dat ze haar best doet. Heerlijk. We lachen erom.

Waar we niet om lachen is ons verschil van mening over sport. Dat ik van dansen hou, mag duidelijk zijn. Adriënne is een heuse voetbalfan. Niet op zondagavond, maar met het EK en WK verandert ze in een enge oranjefan.

Klokslag 8 uur

Ten tijde van SYTYCD mag er niet gebeld worden tussen 20.00 en 22.30 uur, of het moet dringend zijn, dan bellen we in de 9 minuten pauze. Regelmatig gaat dan ook de telefoon klokslag 20.00 uur en neem ik lachend op. Ach ik ben reuze fan maar voor dringende zaken, praat ik er wel eens doorheen.

De tijd van EK is weer aangebroken. Adriënne zit in Beek, waar het ‘hol van de familie van Leeuwen’  opengesteld wordt voor de vaste fans. Adriënne plant haar week hierop. Kids worden opgevangen…

Oeps 36^e minuut… geen strafschop en een prachtredding volgens de commentator. Roel denkt er anders over en zit mokkend naast me. Juf Carmen, ook gezellig bij ons op de bank, schijnt er ook best verstand van te hebben,….zegt nu dat we naar huis kunnen. Het is 2-0… poep.

Als ze winnen

Waarom Adriënne mij zo irritant vindt, is het feit dat ik geen bal om voetbal geef gedurende de strijd, ik lach erom, plaag ze ermee, doe bijdehand en heb net zelfs met Carmen haar onder valse voorwendselen gebeld TIJDENS de wedstrijd. Maarrrrr, als ze dan winnen (wat hem niet gaat worden vanavond vrees ik) dan ga ik los. Ik verf mijn haar oranje, leer alle voetbalhits uit mijn hoofd en praat alsof ik er verstand van heb. Irritant dus.

Altijd al gedaan. Roel voetbalt al zolang we bij elkaar zijn, kijken doe ik sporadisch (lees: nooit) of als de zon heel fel schijnt en ik niets te doen heb. Maar bij de voetbal-uitjes, voetbalfeestjes en voetbal etentjes, ben ik van de partij. Dan heb ik het reuze naar mijn zin.

Huntelaar

Toch voel ik wel een beetje mee met die voetballers, Huntelaar zit nu op de bank te balen. Hij is niet opgesteld, hij kan volgens mij (maar ook volgens mijn voetbal-verstand hebbende vriendin) best goed voetballen. Toch moet hij op de bank. Vroeger (…) toen ik in een leuke dansgroep zat, werd er tijdens de les gewerkt aan een choreo. Pas kort voordat een optreden in aantocht was, werd de plaatsing bekend gemaakt. Pfff spannend wie zou

…weer een redding van de keeper. Adriënne smts TIJDENS voetbal, ze baalt dus echt. Het is rust… 0-2 best erg…

Afijn… wie zou er vooraan mogen staan, wie mag dat duet dansen en wie oh wie het solo stuk. Het antwoord was vrijwel altijd hetzelfde; onze vriendin Petra danste de moeilijke mooie stukken, de technische wonderen danste de duetten en ik deed ook leuk mee. Ik wist het eigenlijk altijd wel. Ik danste leuk maar de echte danseressen hadden iets hogere en mooie benen.

Niemand klaagt

Stom dat je het eigenlijk weet maar toch een beetje teleurgesteld was en toch NOG harder je best ging doen om te laten zien wat je kon. Doel bereikt lijkt me. Met voetbal gaat het vast net zo, de ‘choreograaf’ bepaald welke ‘dansers’ op welke positie staan. Niemand klaagt en iedereen gelooft in de werkwijze en gedachtegang van de ‘coach’.

Nu ik zelf ook ‘coach’ mag zijn, probeer ik regelmatig te wisselen. Maar inderdaad op cruciale momenten kies je ‘spelers’ die standvastig zijn en stabiel.  Natuurlijk vind ik de andere spelers net zo leuk en goed maar er moeten keuzes gemaakt worden. Maar na het kijken van mijn ‘collega’ Bert, ga ik het anders doen. Luister naar je publiek; wissel van Persie. Hij is moe (hoor ik) en Huntelaar heeft ‘goals’ op zijn voorhoofd staan. Jullie zullen nog verrast zijn van mijn nieuwe opstellingen.

De tweede helft start… ik ga duimen. Anders heb ik het hele EK niemand meer te plagen… hopelijk kan mijn vriendin nog grapjes maken na vanavond…..

The circle of Dance

Gewoon een leuke dag!

09.20 uur

De ochtend begon met helpen in de klas van dochter Jade; naast een geweldig enthousiaste danseres ook een van mijn grootse fans. Ze is 4 jaar en geniet van alles om haar heen, een mooi voorbeeld van hoe je dag er eigenlijk ELKE dag uit moet zien. Groep 1 van de basisschool nodigt haar uit om elke dag nieuwe dingen te leren, ook met dans!

13.30 uur

Dansjes maken voor groep 8 van de Vuurvogel, de school van mijn kinderen. Talentvolle en gedreven leerlingen die hard werken om met hun spectaculaire performance afscheid te nemen van een heerlijk onbezorgde basisschool en de stap te zetten naar het spannende middelbaar onderwijs.

15.30 uur

De middelbare school, daar waar er al weer meer moet en minder mag. De SSgN heeft nog een leuk extraatje voor fanatieke cultuurliefhebbers, namelijk de Dans+ klas. Een groepje leerlingen (variërend van eerste tot vijfdeklassers) die vanuit school de kans krijgen om zich ook nog te verbreden op het gebied van Dans. Deze keer met een leuke Bollywood choreo erbij van collega Laura…

16.00 uur

Een examen, en natuurlijk (helaas) geen foto. Het ROC Leijgraaf uit Cuijk heeft met zijn afdeling Dans, elk jaar hun KNGU dans examen bij ons. Een collega vanuit het ROC beoordeelt samen met mij de leerlingen die zenuwachtig hun lesje komen doen. Dinsdag waren er al twee geslaagd, vandaag waren nummer 3 en 4 aan de beurt. Leuk om te zien hoe de meiden na hun middelbare school een keuze maken om hun passie uit te kunnen voeren. Natuurlijk is een examen als deze altijd een momentopname maar om je assistent-docent diploma te halen, moet de les met een voldoende afgesloten worden. Wij leveren ook de leerlingen en zo stonden er om 16.20 uur een nerveuze lieve juf en 19 super brave danseresje flink te swingen.

19.45 uur

Het laatste uurtje van de dag sluit ik af met de tieners 17+. Dertien schatten van meiden, waarvan meer dan de helft al bij ons begon toen ze nog maar 6 jaar waren. Ze hebben alle fases doorgemaakt, schattige danseresjes, swingende 8-jarigen, heftige pubers, twijfelachtige tieners en nu volwassen meiden die goed weten wat ze willen en vooral… wat ze niet willen. Inmiddels van alle markten thuis, zowel achter en naast de schermen als op het podium. En als ze dan een blessure hebben, dan maken ze hun eigen kostuums! Wat een heerlijke meiden.

En zo is de cirkel weel rond, van kleine schattige 4-jarige stuiterend door de klas naar grote volwassen (….) meiden die mijn dag een heerlijk einde geven.

Waardering, respect en concurrentie

Vroeger (…) toen ik bij de dansgroep van Steps danste, kwamen wij regelmatig andere dansgroepen tegen. Optredens, voorstellingen maar ook workshops en lessen werden regelmatig gedeeld. Er was altijd sprake van een gezonde en leuke concurrentiestrijd. Ik herinner me een choreografiewedstrijd waar wij als Steps meiden uiteindelijk tegen de dansgroep van De Studio uitkwamen, dolle pret. Elkaar grappig belachelijk maken, roepen dat we hoopten dat de ander zou uitglijden maar uiteindelijk zo hard voor elkaar juichten dat mensen zich afvroegen wie bij welke dansschool hoorde. Het feit dat ik niet eens meer weet wie er destijds gewonnen heeft, geeft de hele sfeer wel weer.

Vreemd gevoel

In mijn beginjaren kwam ik regelmatig een van mijn oude (pre-Steps tijd) dansjuffen tegen. Ze was nooit erg blij dat ik mijn eigen ‘dansclubje’ begon en dus bleef er een vreemd gevoel tussen ons hangen. Jammer maar het hoorde er kennelijk bij.

Passie voor dans

Naarmate de dansschool groter werd en ook ik groeide, namen ook de meningen toe. In Nijmegen zijn er zoveel dansscholen en ieder met zijn/haar specialiteit. Een ding hebben we gemeen; passie voor dans! Zo zijn er dansscholen waarmee we goed contact hebben, kostuums uitwisselen en tips over geluids-/video mensen of leuke ideeën over.  Maar kennelijk zijn er ook dansscholen die het anders zien.

Storend!

Zo werd ik al eens gebeld door een vriendelijke mevrouw die haar dochter bij ons op les wilde doen maar zich afvroeg of dat wel veilig was aangezien wij geen gediplomeerde docenten in dienst zouden hebben. Vreemd keek ik op, want dit  was nieuw voor mij. Toen ik haar vroeg hoe ze daar toch bij kwam, noemde ze de naam van een andere dansdocente die haar hiervoor gewaarschuwd zou hebben. Apart vond ik het, maar naarmate ik er eens over nadacht, voelde het storend! Natuurlijk hoeft niemand het eens te zijn met de manier waarop wij lesgeven en de dingen willen doen zoals we ze bij ID Dance doen. Maar ieder zijn manier.

Gediplomeerd

Van thuis uit leerde ik respect te hebben. Toen ik schoonouders kreeg met een eigen zaak, leerde ik over waardering en fatsoen tegenover ‘concullega‘s’. Dat zal ik dus ook altijd blijven doen. Als mensen het bij ID Dance niet naar hun zin hebben, hoop ik dat ze dat ergens anders wel hebben. Natuurlijk prijs ik de manier waarop wij de lessen geven - overigens met gediplomeerde en ervaren docenten - maar dit is waar wij voor staan en waar ik voor ga.

Fatsoen

Meer dan vreemd vond ik het dus toen ik van de week bij mijn favoriete bloemist nog eens aangesproken werd, waaruit bleek dat zelfs mensen uit Malden (ahum) het fatsoen niet uitgevonden hadden. Op de vraag waarom het bij ID Dance toch wel lukte en bij een gesubsidieerde instantie in prachtig bevolkt Malden niet om de danslessen gevuld te krijgen, kwam het antwoord dat wij ongediplomeerd (en dus heel goedkoop) zouden zijn.

Ik hoop dan ook van harte dat deze beste directeur (naast het controleren van zijn feiten) zijn klanten meer respect aanleert… anders lopen de lessen… zo leeg.