Gewoon gelukkig… is niet gewoon

Ben je gelukkig? Vraag je jezelf dat wel eens af? Ik soms, maar ik vraag me regelmatiger af of andere mensen gelukkig zijn. Mijn familie, mijn gezin, mijn leerlingen, mensen op straat.

Wat is geluk? Tja waarschijnlijk voor iedereen iets anders. Voor mijn vader kon een lekker pilsje, een boterham met gebakken ei en kijken naar PSV volgens mij een heel gelukkig moment zijn. Mijn zoon Kai is geloof ik al gelukkig als hij achter de PC zit.  Maar wat is geluk? Een gevoel in je buik, een warmtegolf in je lijf of een sprongetje in je hart?

De grote vraag

Een paar weken geleden waren wij met ons gezin in het warme Florida, (over geluk gesproken). Je moet daar wel heel erg je best doen om geen geluk te voelen; met zijn vijven, gezond, mooi weer en een prachtlocatie. Kortom natuurlijk voelden wij ons gelukkig. Toch was het ook daar dat de grote vraag ons bezighield. Roel en ik concludeerden daar maar weer eens hoe gelukkig wij waren, maar het ook hadden en hoe speciaal dat is. Dat was natuurlijk omdat het mooi weer was en wij alle tijd hadden om ons bezig te houden met deze mooie vraag van het leven.

Op zoek naar…

Maar het was vooral ook omdat juist daar tussen alle sprookjes met een happy end wij hoorden dat onze lieve vrienden gingen scheiden. Mijn vriendin is niet gelukkig, kan ook op deze manier niet meer gelukkig zijn en heeft de (dappere) beslissing genomen om alleen verder te gaan. Dit resulteert in een hele ongelukkige man die zijn grote liefde ziet vertrekken en er helemaal niets van begrijpt. Zij gaat op zoek naar haar geluk. Ze weet nog even niet wat dat is, maar ze weet dat de manier van haar leven nu, op dit moment het niet is.

Vandaar mijn vraag; wat is nu geluk?

Schoonheid

Tussen alle sprookjes door vindt Belle haar beest die meteen in een prins verandert. Assepoesters voetje wordt gevuld en daarmee ook haar hart. Ariël ruilt haar mooie glanzende staart in voor de ware liefde en verlaat zelfs haar warme gezin! Is liefde dan geluk? Of bestaat deze gelukkige liefde alleen in sprookjes? Uit ervaring weet ik van niet. Want ook al is Roel (volgens mijn vriendinnen) een sprookjesprins, hij is van vlees en bloed, heel echt en voor mij de ware. Nemo daarentegen vindt zijn geluk in zelfstandigheid, Rapunzel in onafhankelijkheid en Quasimodo uiteindelijk in het vinden van de schoonheid in zichzelf. Een ieders geluk is dus iets anders, en dat maakt het ook zo verdomd moeilijk.

Mee laten delen

Want datgene waar ik gelukkig van word, kan maar heel goed iemand anders heel ongelukkig maken. Ook ik kan helaas mijn manier van geluk niet opdringen aan anderen terwijl ik soms geloof dat het dan zo fijn zou zijn. Geluk kun je ook niet altijd delen, je kunt mensen mee laten delen maar door je geluk te wíllen delen, confronteer je juist mensen ook weer met iets wat ze misschien missen of juist anders willen.

Mijn manier is niet die van haar

Tjee, zo lijkt geluk heel ingewikkeld. Soms voel ik me wel eens schuldig voor mijn geluk. Ik heb er best veel van en wil heel graag delen. Mijn zus verdient zoveel geluk! Eigenlijk veel meer dan ik maar ja, ik kan haar mijn geluk niet geven. Mijn andere zus zou mijn manier van geluk niet eens willen, misschien voor nu even de broekmaat die erbij zit, maar mijn manier van geluk, is niet dat van haar. En ook zij heeft zoveel recht op geluk!

Verwend meisje

Zou iedereen zijn eigen geluk moeten zoeken? Een statement waarvan mijn schonezus heilig overtuigt is. Maar waar zoek je je geluk? En hoe begin je daaraan? Ik zou het niet weten want mijn geluk is er al zolang dat ik niet meer weet waar hij/zij/het vandaan kwam. Mijn moeder zegt wel eens lachend dat mijn geluk begon toen ik als 2 jarig meisje verwend werd door de nonnen in het klooster (waar ik overigens echt woonde met mijn ouders). Ik heb de nodige engeltjes wel meegekregen denk ik.

Meegenieten

Mijn geluk zit in heel veel dingen, klein en groot. Natuurlijk de geijkte dingen; mijn gezin, vrienden, familie. Maar ook een mooi armbandje, een blauwe lucht met rode strepen, een scen natuurlijk mijn dansschool, een schoon bed, de auto die met de neus naar voren op de oprit staat voor vertrek, mijn dochter die 3e werd bij haar turnwedstrijd, een etentje met mijn ex-baas en zijn lieve vrouw, frambozenijs, een lachende vriendin, vers fruit, kinderen die zingen, een warm bad. Tjonge misschien moet ik de lijst afmaken; en een soort rent-a-luck-site starten. Dan kan iedereen een beetje meegenieten van mijn geluk.

Dat zou nu voor mij het ultieme geluk zijn, denk ik!

ID Dance Day 2012

08.10 uur, de telefoon gaat, de stagiaires staan al voor de deur. Mmm kennelijk toch de verkeerde tijd doorgegeven. Snel haasten wij ons naar de zaal voor alweer de 6e! ID Dance Day.

Vrolijke muziek en ballonnen

Kort na de show, meteen na een vakantie dus even aanpakken op het laatste moment maar… met alle docenten en fijne hulptroepen. De ochtend is koud en nat en komt wat langzaam op gang, de eerste 2 uur worden samengevoegd en de jongste dansers komen heel voorzichtig uit hum schulp. Ouders worden rustig waken met een kopje koffie en vrolijke muziek en de ballonnen maken een hoop herrie door de harde wind buiten.

Live zang

Gelukkig heeft het slechte weer niet op iedereen zijn weerslag en loopt het vanaf 10 uur lekker door. Alle workshops zijn gevuld, dansers en danseressen gaan los op dubstep bij hiphop, piano bij klassiek, K3 en Taio Cruz bij Funky, heavy beats bij Breakdance, warme klanken bij Zumba en… live zang bij musical!

Heerlijk nagenieten

Nieuwe gasten zijn verrast en tevreden, eigen volk danst alle uren vol.

Om 12.00 uur komt Monica van VAN ESSEN videoproducties met de show DVD, dus loopt de hal lekker vol. Samen nog even wat heerlijk nagenieten blijft geweldig natuurlijk. De maatschappelijke stagiaires ruimen, lopen, poetsen, vegen en swingen er op los! Ze assisteren met de lessen maar zorgen ook voor wat drinken en lekkers voor de dansende groepen.

Suraya en Luuk winnen

Leuke optredens, gevulde workshops, enthousiaste dansers en tevreden ouders wat wil je nog meer. De battle gaat deze keer maar tussen 4 groepen. Helaas mogen de oudere crew leden niet meedoen maar verzorgen zij wel een leuk gastoptreden! Suraya en Luuk winnen de battle, nauw gevolgd door drie meiden (Milica, Zoe en Tess) en Jill en haar B-boys. Anouar die heel dapper alleen ging; werd derde.

Klassiek ging los

Maar het hoogtepunt van de dag was uiteraard de sfeer; onze Bboys/girlz die heel serieus meededen met modern, stonden even later ‘Diep in de zee” te zingen bij Musicalles. De klassieke meiden gingen helemaal los op de beats bij hiphop en de meeste verlegen dansers stonden bij breakdance op hun hoofd! Tel daarbij op dat al onze docenten op hun vrije zaterdag al hun enthousiasme gaven! Dan kan het niet anders dan WEER een succesvolle ID Dance Day geweest zijn! Tot volgend jaar… en bedankt voor de leuke dag!

Kijk voor foto's van de ID Dance Day op www.facebook.com/iddancenijmegen. 

Zo trots als een… dansjuf!

Het is voorbij, 4 succesvolle gave, enthousiaste, mooie shows. Maanden van voorbereiding gingen vooraf waarvan de laatste weken iets spannender dan de rest. Elke dag vertelde ik mezelf te gaan genieten omdat ik wist; het weekend vliegt zo voorbij.

De voorbereidingen liepen voorspoedig, de laatste weken was Roel zelfs weer redelijk mobiel en bikkelde zich door de flyer, het programmaboekje, de beamer presentatie en de site heen. Heel het gezin Willems in volle Show hoedanigheid. Elke dag in de weer om de laatste kostuums, de allerlaatste attributen en de finishing touch aan het decor te brengen. De muziek nog een keer opnieuw gemixt, de flyer toch nog een keer opnieuw gedrukt vanwege een spelfout (trouwens nog 2500 stuks af te halen in Malden J).

Een gewaarschuwd mens…

Maar wat was het ontzettend de moeite waard. De vorige show (Ariël) was onze eerste in de Schouwburg, al met 450 kids. Ook succesvol maar veel en veel te lang. Iedereen moest zijn of haar dansje doen en onvoorbereid kwamen we er kort van tevoren achter dat het een veel te lange show was. Men was dus gewaarschuwd!

Ruim 6 groepen boyz

Maar alles behalve dat, keurig 61 minuten vóór en 55 minuten na de pauze. Alle groepen aan bod en een mooie afwisseling tussen soorten dans, maar ook tussen boyz en girlz. Want inmiddels trotse ‘bezitter’ van ruim 6 boyz groepen, eisen zij terecht ook hun plekje op!

Prachtige frames

Vrijdagmorgen 16 december stond Adriënne om 08.00 uur voor de deur. Het regende en 15 minuten later stonden we vrolijk in de overvolle hal van de dansschool. Zou alles wel in de vrachtwagen passen? Stef was mee om er persoonlijk op toe te zien dat de taxi (terechte trots van vader Hendrik!) heelhuids vervoerd werd. Maar ook de 3 prachtige frames kwamen ongeschonden de vrachtwagen in. Bij de schouwburg verliep alles voorspoeding. De glittergordijnen (spannend want zouden deze het effect hebben waarop we gehoopt hadden?) hingen al voor 12.00 uur. Wij keken elkaar aan en vroegen ons terecht af of die voorspoed zou blijven.

Boze ouders

Helaas… de muziek kwam veel te laat, en door verkeerde instellingen liep de geplande voor-doorloop in de soep. Op het moment dat de generale repetitie startten waren we er eigenlijk nog niet klaar voor. Mijn paniek sloeg dan ook toe toen bleek dat er attributen niet klopten maar ook dat er geen enkele ‘cue’ overkwam. Kleine dansers met tranen omdat hun dansje niet goed ging, waren de bekende druppel. Ik was in paniek. Boos op de muziek, gefrustreerd met de niet kloppende attributen en angstig voor de boze ouders die al stonden te wachten om hun kinderen op te halen. Toen Selma (mijn zus die echt bijna nergens voor terugdeinst) dan ook vertelde dat ik echt moest komen, was de paniek compleet.

Tranen drogen

Uiteindelijk bleven de mannen van de techniek langer om onze generale af te maken, de ouders gooiden nog een extra muntje in de parkeerautomaat en werden tranen gedroogd. Maar de geruststelling was er alles behalve.

Toen wij dan ook met een clubje bij de Wok zaten om half 9, waren er geen woorden meer die mij gerust konden stellen.

Mooie start

Zaterdagmorgen zat ik om 05.25 achter de laptop, de finale aanpassen en kijken hoe en wat ik nog zou kunnen doen. Bij aankomst in de Schouwburg leek iedereen de ellende van de dag ervoor vergeten te zijn. De tweede generale (met de ‘cast’ van zaterdag) verliep al beter. Om 14.00 uur startte de eerste show, niet foutloos maar wel fijn en een mooie opstart van ons SHOW weekend.

Anderhalf jaar bikkelen

Trots op mijn kleine zusje Cristel die vanuit een glazenhokje met ‘kei’ Ed de boel aanstuurde, Roel alsnog achter de beamer, en onze geluidsman Job die nog even een nieuwe versie gemaakt had van een (volgens hem) slechte mix. Achter de schermen was het een feest, ruim 100 vrijwilligers renden hun benen onder de bips uit om alles op rolletjes te laten verlopen. Mijn onzekerheid verdween. Show 1 was klaar, gelukt! Anderhalf jaar bikkelen kwam uit en… was gelukt!

Onmisbare tieners

Show 2 was een hit, een uitverkochte schouwburg joelde enthousiast en liet een traantje (of twee!) bij de vader-dans. De grote tieners hielpen achter de schermen, wow! Waren er tijden dat we ze wel eens achter het behang zouden willen plakken; nu waren ze onmisbaar!

Het weekend van mijn leven

Ik kan wel uren doorgaan, het euforie gevoel overheerst. Mijn hart blijft sprongetjes maken als ik eraan terugdenk. Het was goed! Alle hulp, alle betrokkenheid, het publiek, de vrijwilligers, de techniekmensen, mijn docenten, ons grote gezin, mijn vriendinnen, de spelers… teveel om op te noemen. Maar vooral ONZE dansers! Ik weet zeker dat niemand van die schatjes heeft achter het toneel en van die sterren OP het toneel.

Lieve dansers: dank jullie wel, ik heb het weekend van mijn leven gehad!

Liefs, Indira

Voorstellingskoorts

Toen we in maart 2010 aan tafel zaten, leek het allemaal zo geweldig; een show met kerst! De sfeer, de kleuren, de warmte. Toch weer een vurige wens die uitkwam. Eens van gemis, geniet maken!

In het begin van dit lesjaar is iedereen nog enthousiast, wij op volle gang en alles liep voorspoedig. We startten met centimeters knippen op 23 weken. Een paar weken terug, knipte een van de kleine kids het nummer 9 eraf. Nu nog 3 weken te gaan! Wat gaat het hard.

Kaartverkoop is gestart

De gevreesde kaartverkoop is gestart, weken van tevoren werden de kaarten gescheurd en op volgorde gelegd, dagen van tevoren werd de eerste avond strak door Adrienne in elkaar gezet . Voorspoedig verliep de vrijdag, geweldig de zaterdag ondanks de hectiek van mensen die geen tijd hadden en/of het vergeten waren. Maar een weekend om trots op te zijn met een geweldige startsein van het verkoop voor kaartjes. Wie in de wereld heeft nu 14 lieve vriendinnen die uit pure liefde (of een altijd onvervulde droom om kaartjes te verkopenJ) ruim 7 uur bikkelen en iedereen rustig zijn keuze te laten maken. Nu aan ons te taak om het wachten waard te maken!

En daar begint mijn hartje wel wat onrustiger van te kloppen! De week voor de herfstvakantie was kostuumpas week. Ruim 400 kostuums waarvan een klein deel nog in de maak is, zoveel verschillende kinderen met verschillende wensen en lijven.

Invasie

De eerste doorloop is geweest. Zwetend werd ik de nachten daarvoor wakker; zou het allemaal wel passen, komen er voldoende begeleiders, lopen de overgangen wel, ziet iedereen het nog zitten? Bij binnenkomst van de dansschool lijkt alles paraat voor de grote invasie kids, wij lijken er klaar voor. Maar als de eerste massa zich aandient, staan we met zijn allen toch even te kijken. Een huilende danseres, een te late begeleider, een mama die toch mee de zaal in gaat, een papa die geen idee heeft wat zijn dochter komt doen en een moeder met kaartjes voor de verkeerde show… komt ze nu achter.

Mega jurk

Maar na 10 minuten hebben we het door en heeft iedereen zijn plekje gevonden. De dansers worden omgekleed, we hebben een gezamenlijke wup (nog maar met de helft!) en de begintune van de show start.

Wendy in haar mega jurk is een plaatje en al snel is iedereen stil. We dansen en spelen de hele show aan een stuk door en zetten slechts een enkele keer de cd stop voor een spannend moment voor een jonge danseres of een verandering van opkomst.

NOG 3 weken…we hebben er zin in. Wat een energie, wat een werklust, wat een familie!